Mijn Verhaal | Een leven van diep voelen, verlies & zielsbewustzijn | ZielsHarmonie

Van jongs af aan voelde ik dat er meer was dan het zichtbare. Ik ervaarde energieën en intuïtieve inzichten die anderen niet leken op te merken. Deze gevoeligheid bracht uitdagingen met zich mee, maar ook een diepere verbinding met mezelf en de wereld om me heen.​

Als kind zag ik niet alleen energie, als kleuren die dansen in de lucht. Ik kon het ook voelen, de emoties van anderen zelfs dusdanig alsof ze mijn eigen waren.

Lang begreep ik niet waarom ik dit had "gekregen" – tot ik ontdekte dat ik het niet alleen voor mezelf mocht ervaren, maar ook voor anderen.

Van beperking naar kracht

Jaren geleden kreeg ik de diagnose van een genetische afwijking, die mijn lichamelijke grenzen duidelijk maakte en mijn toekomstperspectief in mijn huidige vorm en staat van lichamelijk zijn, in bepaalde mate beperkt. Ik werd écht aan de grond genageld in het 'waarom'.
Wat eerst als “pech” voelde, werd voor mij een opening: een uitnodiging om dieper te voelen, te begrijpen en te leven vanuit mijn energie, niet enkel vanuit mijn lichaam. En dat alles in het NU.

Ik ontdekte mijn gevoeligheid voor energieën, mijn vermogen om te voelen wat anderen niet zeggen en mijn gave om ruimtes en mensen energetisch te lezen.

Deze ontdekking bracht me in contact met een mentor die me hielp mijn levenskracht weer te vinden en door te gaan en hielp me beseffen dat ik meer was dan mijn falende fysieke lichaam.

Mijn professionele ontwikkeling

In de essentie ben ik een genezer.  Een healer. 

Een lichtwerker. Geen zweverig type, maar down to Earth - mét een missie.

Niet omdat ik dat gekozen heb als rol, maar omdat het in mij beweegt, eigenlijk altijd al.

Die roeping bracht me vanzelf op het pad van bewustwording, intuïtief werk en zielskracht.

En toch voelde ik de behoefte om datgene wat ik aanvoel ook te verdiepen, te verankeren en te leren dragen in zuiverheid.

Daarom volgde ik opleidingen en trajecten die me hielpen mijn gaven nog helderder in de wereld te zetten…

Ik volgde onder andere:

• Een opleiding in mediumschap, waarin ik leerde werken met energievelden, waarnemingen en spirituele communicatie.
• Een verdiepende opleiding mediumschap, om nog dieper in te gaan op energieën en entiteiten.
• Een aparte module om mijn sterke intuïtie op grote schaal te leren begrijpen en inzetten.
• Een cursus in entiteiten en frequenties.
• Een opleiding rond ziel-rust, met technieken om de ziel diep te laten ontspannen en landen.
• Een HSP-cursus, om mijn hooggevoeligheid te leren kaderen en mijn energie bewust te verdelen.
• Een traject in numerologie, waarbij ik leerde voelen wat getallen vertellen over levenspaden, zielstrillingen en innerlijke kracht.
• Verdieping in energetisch werk, ruimtezuivering en de kracht van wellness op lichaam en geest - zowel via officiële leertrajecten als via ervaringsleren.

Daarnaast las ik talloze boeken over bewustzijn, ziel, dood en overgang - thema’s die me blijven raken en verdiepen.

Ik ben ook heel erg geïnteresseerd in onverklaarbare en onaardse waarnemingen, net als in astrologie.

En ik sta in verbinding met anderen die dit pad bewandelen -elk op hun manier- om zo het gepaste traject voor u te kunnen uitstippelen.

Mijn opleidingen waren nooit een doel op zich, maar een manier om steviger te staan in dat wat er altijd al in mij leefde.

Ze zijn in mijn rol u te begeleiden uiteraard wel een extra ondersteuning: en geven me taal, verfijning en structuur, zodat mijn missie nog dieper en helderder kan worden toegepast.

De volledige versie van 'de dood als poort':

Het overlijden van mijn nonkel en mijn peter na een lange strijd tegen kanker bracht me voor het eerst in contact met de aanwezigheid van iets veel groters.

Ik voelde zijn energie, zijn warme glimlach -zó levendig, zó écht-. Tijdens zijn dienst gebeurde er iets dat in woorden niet te verklaren valt...Het was geen afscheid, het was een opening.

Een jaar later overleed een andere nonkel, ook na een lange strijd tegen kanker.

We hadden geen bijzonder hechte band, maar twee dagen voor zijn dood voelde ik plots iets in mij bewegen.

Op afstand, zonder woorden, maakte ik contact.

Een uitwisseling die niemand zag, maar die voor mij tastbaar was.

En dat leerde me: je hoeft iemand niet 'goed te kennen' om zielscontact te ervaren.

Soms is afstemming sterker dan geschiedenis.

Maar het was de dood van mijn grootmoeder die me het diepst raakte...

Bij haar overgang was ik fysiek aanwezig na dagen te waken aan haar zijde.
Maar in de laatste minuten beleefde ik mijn échte ontwaking. Ik benoem het als 'mijn persoonijke zielsgetuigenis'.

Het pijnlijkste moment dat iedereen zich kan voorstellen werd een onwaarschijnlijk mooie herinnering en een laatste eerbetoon aan mijn allergrootste voorbeeld.

Een moment dat de band tussen mijn oma en mij een allerlaatste keer bevestigde, toen ze me op zielsniveau vroeg om haar mee te nemen, 1 laatste keer naar buiten, weg uit die kamer in het rusthuis dat zich vulde met ijzige koude omdat haar tijd gekomen was.

Zij wist het, ik wist het. Ik heb haar toen 'meegenomen', elke stap naar de deur van de hoofdingang werd warmer. Zo warm dat het zweet me uitbrak. Buiten werd ik aangetrokken tot een prachtige witte bloem. Helemaal zoals zij was. Een stralende vrouw die zich niet liet doen om er bij te horen, een vrouw die zo veel had meegemaakt en toch bleef strijden tot Alzheimer haar onherkenbaar maakte, met een hart dat veel te sterk was waardoor het een strijd werd die je niemand toewenst.
Maar in die laatste minuten was ze die vrouw die ik me zal herinneren.

Bij de bloem gleed er letterlijk een last van mijn schouders, iets wat voelde als een warme douche, een geweldig gevoel zelfs. Een laatste 'dankjewel' waarbij ik ineens de stem van mijn nonkel hoorde zeggen 'Aaron, kom. Er is iets aan het gebeuren'. Ik wist wat, bij het binnenkomen was er uiteraard verdriet hoorbaar, maar ik voelde warmte. Ik keek naar men moeder en ze zei tegen me je wist het hé? Dat laatste wat me 'werd gevraagd ' en me eigenlijk automatisch overkwam.... -Die laatste ode is met geen woorden te beschrijven, ik koester het dan ook zéér diep.-

Dat moment heeft me gevormd. Het was het begin van ZielsHarmonie -nog voor ik wist dat het die naam zou dragen-.

Waarom ik dit doe

Ik heb gekozen om mijn leven te wijden aan bewustzijn, rust, bedding en waarheid.

Niet vanuit een boekje, maar vanuit ervaring.

Vanuit het voelen van verlies, van twijfel, van licht.

Ik wil mensen helpen thuiskomen in zichzelf - op hun manier, in hun tempo.

Niet via grote beloftes, maar via aanwezigheid.

Wat ik aanreik, is geen oplossing.

Het is een uitnodiging.

Met ZielsHarmonie wil ik anderen begeleiden om hun eigen balans en innerlijke rust te vinden en helpen de diepere lagen van hun bestaan te verkennen.

Al mijn ervaringen bevestigden voor mij dat onze verbindingen verder reiken dan het fysieke bestaan.​

Gedreven door deze inzichten heb ik me verder ontwikkeld en opleidingen gevolgd in mediumschap, nummerologie en andere spirituele disciplines.

Wil je meer weten of aanvoelen of ik iets voor jou kan betekenen?

Voel je welkom om contact met me op te nemen. 🙏✨

Wil je meer weten over de visie achter 'ZielsHarmonie'? Lees hier waarom deze naam voor mij zoveel betekent.